بیانیه اعتراضی دانشجویان مهندسی معماری دانشگاه شهید چمران اهواز نسبت به جابه جایی فضای آموزشی گروه مهندسی معماری

عـصــر جـنــوب| asrejonoob.ir: دانشجویان گروه معماری و عمران دانشگاه شهید چمران اهواز طی بیانیه مراتب اعتراض خود نسبت به انتقال این رشته ها به دانشکده دیگر. اعلام کردند.

بیانیه اعتراضی دانشجویان مهندسی معماری دانشگاه شهید چمران اهواز
نسبت به جابه جایی فضای آموزشی گروه مهندسی معماری بدین شرح است؛

عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است
کار بد ، مصلحت آن است که مطلق نکنیم – حافظ

جناب آقای دکتر خواجه
رییس محترم دانشگاه شهید چمران اهواز
با سلام و احترام؛
معماری رشته ایست پویا بر لبه طناب علم و خلاقیت و ذوق هنری که نزدیک ترین پیوند را با انسان دارد چرا که فضای زندگی و زیست آن ها را شکل می دهد و سامان می بخشد و انسان ها را از بدو تولد تا به زمانی که دیده از جهان فرو می بندند، در خود اسکان و آرامش داده و تربیت می کند. تاریخ بر ما هویدا ساخته که همواره معماری های خوب و با کیفیت و مطابق ارزش های انسانی و والا بوده اند که جوامع و انسان هایی پویا و سرزنده و پیشرو تربیت نموده اند و البته این مراوده در میان انسان و معماری همواره مشهود و قابل تامل بوده است. انسان هایی معماری هایی خوب و باکیفیت های مطلوب زیستی برای ما آفریده اند که در فضایی ارزشمند و عالی زندگی و تحصیل کرده باشند. همین چند سطر گواهی محکم است بر آن که فضایی که در آن خمیر مایه معماران آینده این جامعه شکل می گیرد چه میزان در تربیت درست و آموزش مطلوب آن ها تاثیر گذار است. تحقیقات جامع و علمی متعددی نشان داده است که کیفیت فضای آموزشی و حتی تناسبات، اندازه ها و ارتباطات فضایی و میزان توجه آن به پدیده ها و عناصر طبیعی، اگر منطبق بر استاندارد های لازم نباشد چه میزان فرایند یادگیری و آموزش را دچار اختلال و مشکلات فراوان می کند و این مسیر را به کج راهه می برد. این مهم برای شاگرد معماری که رسالت او ساخت و ساز فضاها و کانون های زیستی انسان هاست اهمیتی چند برابر پیدا می کند.
متاسفانه در سال های اخیر شاهد ساخت بنایی در دانشگاه شهید چمران اهواز با عنوان ” دانشکده معماری و عمران” بوده ایم که نمونه ای بارز از ابتذال در معماری و کاری فاقد ارزش های معمارانه ، زیبایی شناسانه و فنی بوده است. آن هم در دانشگاه ، شهر و استانی که معماری آن ها پیش‌تر بسیار غنی و ارزشمند بوده، به گونه‌ای که ساختمان سه گوش و بناهای دیگر دانشکده‌های دانشگاه نمونه هایی فاخر از فضاهای دانشگاهی در مقیاس ملی است.
این که در مسیر افتتاح دانشکده جدیدالتاسیس چه تغییرانی رخ داده که یک سال” دانشکده عمران و محیط زیست و معماری” و سال بعد دانشکده “عمران و معماری” نامیده می‌شود و اینکه باچنین برنامه‌ریزی و با توجه به سیاستهای انقباضی حاکم بر وزارت علوم و کشور آیا اساسا چنین دانشکده‌ای زمان زیادی خواهد پایید یا خیر، خارج از موضوع این کلام است. اما اگر فرض شود که تصمیم ایجاد دانشکده عمران و معماری در اهواز تصمیمی بسیار درست و پسندیده بوده و این دانشکده نیز سالها بپاید، متاسفانه بنایی برای آن ساخته شده که نه تنها حداقل کیفیت های زیبایی شناسانه و معمارانه برای یک فضای آموزشی معماری را ندارد، بلکه حداقل استاندارد های لازم برای ایجاد یک دانشکده و فضای آموزشی عمومی از کیفیت های و کمیت های فضایی گرفته تا مباحث ایمنی و خدماتی را ندارد و حتی ریز فضاها و بخش های لازمِ یک دانشکده در آن تعبیه نشده است. این درحالی است که فضای کنونی گروه مهندسی معماری، اگرچه به این هدف بنا نشده ولی با تغییراتی که در مقطعی با هزینه بالا و زیر نظر استادان گروه در آن به عمل آمده، امروزه بسیاری از پیش فرض های لازم برای یک فضای آموزشی معماری را داراست و جوابگوی بسیاری از نیاز های آموزشی و فضایی دانشجویان و استادان است. انتقال گروه مهندسی معماری دانشگاه به این فضا نه تنها یک اشتباه کاملا واضح و مبرهن است بلکه تاثیرات سوء بسیاری بر فرایند آموزش و یادگیری دانشجویان خلاق و با استعداد معماری وآینده حرفه‌ای آن ها خواهد داشت. از سویی انتقال بخشی از آن یعنی دفاتر استادان، کارکنان و بخش های اداری و پژوهشی و حفظ فضاهای آموزشی منجر به دوپاره شده این گروه آموزشی شده و علاوه بر ایجاد مشقت فراوان برای دانشجویان، گامی در راستای نابودی فضای کنونی و شور و نشاط علمی-دانشجویی حاکم بر آن خواهد بود.
از این رو، ما دانشجویان مهندسی معماری از چهار ورودی سال های تحصیلی ۹۶-۱۳۹۵، ۹۷-۱۳۹۶، ۹۸-۱۳۹۷، ۹۹-۱۳۹۸ نسبت به تصویب انتقال گروه معماری – حتی بخش های اداری، پژوهشی و اتاق استادان و کارکنان- و فضاهای آموزشی چه در نیمسال تحصیلی پیش رو و چه در سال های تحصیلی آتی معترضیم و بدینوسیله اعتراض جدی خود را اعلام می داریم. در مقابل پیشنهاد می‌کنیم این دانشکده یا با عتوان دانشکده ” عمران و محیط زیست” (نزدیک به عنوانی که در هنگام افتتاح رسمی داشت) مورد بهره برداری قرار گیرد یا باتوجه به نیاز مبرم همه گروه‌های آموزشی و جبران کمبود های فضایی به عنوان ” ساختمان شماره ۲ دانشکده مهندسی” مورد استفاده قرار گیرد. شایان ذکر است پافشاری بر این تصمیم غلط و عدم توجه به نظرات کارشناسی شده موجود از سوی صاحبان فن ،که موجب آسیب های جدی به رشته والای معماری، دانشجویان معماری و آینده حرفه ای آن ها می شود، هرگونه اختیار برای مطالبات و اعتراضات جدی مطابق قوانین و آیین نامه های موجود از جمله منشور حقوق دانشجویی را برای ما دانشجویان و فعالان دغدغه مند محفوظ می دارد. بنابراین از حضرتعالی به عنوان عالی‌ترین مقام مسئول دانشگاه خواهشمندیم دستورات و اقدامات لازم برای برگزاری جلسه ای با حضور فعالان و نمایندگان دانشجویی و متخصصان حوزه معماری و جلوگیری از این فاجعه آموزشی را صادر فرمایید.
با تشکر